Świat jest piękny. Widzę drzewa delikatnie poruszające się na wietrze, których tysiące liści mieni się w słońcu. Idę przez las i grzęznę w błocie. Deszcz pada mi na głowę, woda dostaje się za kołnierz.
Widzę w oddali sylwetki wysokich anten. Nie wiem za co one odpowiadają, ale wiem, że chciałbym je pokazać kosmitom, kiedy ci wpadną do nas z wizytą. Taki pierwszy element wciągający w tajemnicę ludzkości. Anteny sięgające wysoko, a dalej miliardy ludzi pełnych strachu, miłości, niepewności i nadziei.
Dalej drzewa, a na parapecie miniaturowe roślinki. Małe wszechświaty.
Nieskończone, bezsensowne bogactwo świata. Szczątkowe odpowiedzi, bezsens. Czuję, że naprawdę mi tu dobrze.

https://youtu.be/XyiK3G_a1A4
https://youtu.be/1SHCsgqZvQM
https://youtu.be/ZGORPUzLxtU
https://youtu.be/KBca3xf-j3o
https://youtu.be/411iOnRcjAU
https://youtu.be/WFRjCqpskrE
https://youtu.be/2G-tgrHb4ug
https://youtu.be/WSmuzEzeAeY
https://youtu.be/6WyqIRN9h84